|
Koninginnedag 2009 begon heel erg mooi. De Oranjetaptoe in Ede stond op het programma, een taptoe waar iedere muzikant wel eens van heeft gehoord door zijn supersfeer en het beeld van brandende kaarsjes in een openluchttheater en die ik voor de eerste keer hoopte mee te maken.
Om 10 uur 's ochtends werd verzameld bij Odeon, waar op dat moment de harmonie de kinderen van de Beatrixschool met hun versierde fietsen kwam ophalen voor de aubade aan het Engerplein. Denkend aan de tijd dat ik als fanfarelid datzelfde rondje een aantal keer heb mogen meelopen, kwam de bus twintig minuten later dan verwacht in zicht. De instrumenten waren al lang ingeladen in de materiaalwagen, dus kon de bus snel ook weer vertrekken, met in het achterhoofd de vertraging en de vrees dat we te laat zouden komen. Die vrees bleek onterecht: in verband met de inmiddels bij ieder bekende rijtijdenwet was besloten dat de bus een half uurtje later zou zijn, zodat we niet in de knoei zouden komen met de negen uurtjes rust die de chauffeur volgens de minister nodig heeft. Dat deze omgooi achteraf niet nodig bleek, konden we op dat moment nog niet weten.
Rond de klok van twaalf kwamen we aan bij het verenigingsgebouw van het organiserende Irene, dat dit jaar haar 60-jarig jubileum viert. De andere deelnemende verenigingen, Adest Musica en ATM, stonden al bijna klaar, wat ons alle ruimte gaf om rustig om te kleden. Om kwart over een werd vertrokken naar het startpunt van de streetparade in het centrum van Ede, en er kwamen langzaam berichten binnen dat het niet helemaal goed ging tijdens het koninklijk bezoek aan Apeldoorn. De precieze oorzaken en gevolgen kenden we niet, dus waarschijnlijk zou het iets worden dat we de volgende dag wel in de krant zouden leden. Niets bleek echter minder waar. "Niet helemaal goed" werd al snel vervangen door "compleet verkeerd" en "de volgende dag in de krant" door "onmiddelijk van de manager". Van Ramòn kregen we te horen dat veel Koninginnedagactiviteiten in het land, en zeker in de buurt van Apeldoorn waar we op dat moment waren, werden afgelast en dat dit ook geldde voor de taptoe van die avond. De streetparade, die was georganiseerd vanwege het jubileum van Irene, ging echter wel door. We waren dus niet voor niets gekomen en dat moesten we natuurlijk wel even laten horen. Vertrokken werd in de richting van het centrum, waar op dat moment nog de vrijmarkt aan de gang was. Door de soms smalle straten van het centrum van Ede werd naar de Markt gemanouvreerd, om aldaar een kleine finale te houden. Onderweg werden enkele stops gehouden, waarin de tambour-majoor kennis kon maken met zijn geringe fanclub. Op de Markt kwamen alle korpsen uiteindelijk bij elkaar om een eigen werkje te toeteren en om samen Abide with me en het Wilhelmus te spelen. Na deze korte samenkomst werd weer vertrokken naar de bus, die ons terugbracht naar het omkleedpunt. Daar hadden de mensen van Irene intussen voor een heerlijke noedel-maaltijd gezorgd, waarvan menigeen nog even graag gebruik maakte alvorens de reis naar het zuiden des lands vervroegd werd ingezet.
Thuis bleken ook alle vuurwerken te zijn afgelast door het drama in Apeldoorn, waardoor we allemaal thuiszaten op het moment dat we eigenlijk een van de mooiste taptoes van Nederland hadden kunnen meelopen. De eerste taptoe op eigen bodem voor ons is daarom uitgesteld naar 5 juni, wanneer we onze opwachting mogen maken in het voorprogramma van de militaire taptoe in Heerlen
|
