Omdat Weert relatief dichtbij ligt, hoefde pas om vijf uur te worden vertrokken om nog ruimschoots aanwezig te zijn. In tegenstelling tot berichten op een grote nationale taptoesite, werd het festijn niet gehouden op de Van Horne Kazerne, maar op de Nieuwe Markt in het centrum van Weert. Vlak na ons arriveerde ook Sint Joris uit Hoogeloon, één van de twee andere korpsen die ook die avond zouden optreden. Samen met hen werd omgekleed in de Berlijn-zaal van het Golden Tulip Hotel, waarna op zoek werd gegaan naar een plaatselijke exploitant van minder gezonde voeding.

Uit de korte zoektocht door de binnenstad van Weert bleek dat men van economisch denken niet veel kaas heeft gegeten in Weert: de eerste drie fritures die we tegenkwamen bleken vandaag of vanavond gesloten te zijn. Met het oog op de tijd en een vraag aan een bewoner verder werd een friture gevonden, die er wonderbaarlijk in slaagde om in nog geen vijf minuten onze portie vette hap klaar te maken, waardoor we rustig wandelend toch nog op tijd waren voor het inspelen.

Na een inspeelrondje werd, met enig oponthoud door de kleinere mannelijke bassist die speciaal voor dit optreden terugkwam van een familiegebeuren in Gelderland, in formatie vertrokken naar het taptoeterrein, waar op het moment van aankomst Sint Joris bezig was met de laatste noten van haar show. Na de afmars was het de beurt aan ons. Het publiek reageerde enthousiast en na beetje verwarring over wanneer de speakertekst kwam na de opmars kon begonnen worden met de show. Deze werd over het algemeen redelijk uitgevoerd maar hier en daar waren nog wel wat richtfoutjes en muzikale onzuiverheden. Nog even met het strijkijzer overheen voor volgende week zaterdag, onze eigen taptoe, dus.

Na onze show werd met “Boogie Down” Sint Joris en de Harmonie van het Heilig Hart uit Altweerterheide het veld opgespeeld. Na het spelen van het Limburgs Volkslied door de Harmonie, die er duidelijk een ander arrangement dan wij in onze marsboekjes hebben op na houden, was het woord aan de burgemeester. Deze bedankte alledrie de korpsen en prees ons ook met onze “charmante voorganger”. Hierna werd het terrein op eigen muziek verlaten en werd met stille trom teruggegaan naar het Golden Tulip, waar de organisatie zich niet te beroerd voelde om een grote weg in beide richtingen voor Sint Joris en ons af te zetten. Er werd snel omgekleed en de materiaalwagen werd snel ingeladen, waardoor we al om kwart voor tien thuis waren, een record in mijn Antoniusleven.

Dit optreden was het laatste “verre” optreden van dit seizoen wat bijna ten einde is, maar niet voordat we eerst nog groot hebben uitgepakt met onze eigen taptoe op de Markt in Hoensbroek, volgende week.