|
15 uur rust later werd om elf uur 's morgens vertrokken richting Flipjes Tiel, waar iets meer dan 2,5 uur later werd aangekomen op parkeerplaats "Het Taluud", het decor voor de taptoe van de avond. Door de ietwat late aankomst werd snel uitgeladen, zodat toch om twee uur gestart kon worden met de streetparade. Iets té snel, want door het vlugge uitladen kwam Hennie ten val, iets wat achteraf gelukkig niet al te ernstig bleek.
Hoe goed een omkleedindeling werkt bleek in de opgezette tent, waar nog geen halve vierkante meter meer vrij was gelaten om om te kleden. Creatief als we zijn werd dan maar buiten omgekleed, daar moesten we ten slotte toch zijn bij de start van de streetparade. Als derde korps werd vertrokken aan het rondje Tiel. Een aantal keer werd gestopt om wat te spelen voor het winkelende en toegestroomde publiek, om uit te komen bij de haven waar een foto van het korps gemaakt en iedereen wat te drinken kreeg aangeboden. Na een korte pauze vertrokken we weer richting het taptoeterrein, waarbij we geloof ik drie keer hetzelfde rondje hebben gelopen, waardoor we nu allemaal weten dat "Night at the Museum 2" draait in Tiels bioscoop en een of ander eetcafeetje een taptoemenu had samengesteld.
Eenmaal op het taptoeterrein snel naar de bus, om te vertrekken naar een bejaardenhuis buiten het centrum. Op het grasveld in het midden van het complex werden stilstaand wat nummertjes gespeeld, waarbij steeds meer ouderen naar buiten kwamen. Of ze echt voor de muziek kwamen kon ik er niet uit opmaken, want er werd gretig van de gelegenheid gebruik gemaakt om elkaar weer eens te zien en te spreken van balkon tot balkon. Ook hier weer voor drinken gezorgd, waarbij opmerkingen werden opgevangen of we de volgende keer misschien een stevige mars konden spelen. Staat genoteerd.
Zo snel als we moesten zijn bij het omkleden, zo rustig aan konden we doen met eten. Maar liefst twee uur rust tussen het middagprogramma en de taptoe! Een luxe waar iedereen graag gebruik van maakte. Om half acht werd weer verzameld om in te spelen en af te stemmen, en ondertussen begon het aardig af te koelen...
De taptoe werd geopend door DVS, waarna het de beurt was aan de jeugdige spelers van The Royal British Legion Band and Corps uit Romford, Engeland. Ondertussen maakten wij ons klaar voor onze show, die direct hierna was. Na aangekondigd te zijn door een computerachtige vrouwenstem die blijkbaar moeite had met het woord "tamboer-majoor" in plaats van "tambour-maitre", kon de show beginnen. De show liep misschien niet zo goed als de dag ervoor en door de kou was de stemming ook niet overal naar wens, maar uiteindelijk werd er toch een redelijke show neergezet. Na de afmars stonden de mannen van DVS alweer klaar voor hun nieuwe show AIR. De show werd verassend genoeg begonnen door hun tambour-maitre en kenden enkele heel mooie stukjes, waaronder een duet/vraag-antwoord-spelletje tussen twee trompettisten en een gedeelte waarbij ze tijdens het lopen de voeten hoog optillen.
Na DVS nog een keer de Engelse jeugdband, die op dezelfde dag als ons (26 juli) op het WMC te zien zal zijn. Nu een stuk marsen en een gedeelte show, om daarna met behulp van een drumstel een aantal nummers te spelen die het publiek lekker in het gehoor lagen. Dit resulteerde uiteindelijk in een halve striptease van hun dirigent, één van de weinige dingen waar de voor tweederde gevulde tribune deze avond de handen uit zichzelf voor op elkaar kreeg. Dit duurde uiteindelijk toch veel langer dan de 20 minuten die aangekondigd waren, terwijl Pasveer al lange tijd klaar stond. Dit eiste haar tol na de opmars, toen de enige vrouwelijke snarespeler flauw viel en het veld moest verlaten. Met een vrouw minder kon dan toch hun show worden gestart. Ook een nieuwe show voor Pasveer, met elementen uit eerdere succesvolle shows en marsparades. Door de fluitjes werd ik een beetje onrustig, maar qua show weer erg leuk. Wat me verbaasde was het aantal mensen in het korps, dat met 45 personen naar mijn idee toch flink geslonken is sinds vorig jaar. We zullen maar hopen dat dit door vele afmeldingen kwam.
Als laatste korps mocht K&G aantreden. Na tig jaar Phil Collins en een aantal keer Stevie Wonder vanavond tijd voor "Music Moves". Na jaaaaaren een show aan een enkele artiest verbinden zijn de Leidenaren dit jaar overgestapt naar het concept met werken van meerdere componisten. Het idee erachter is dat muziek je raakt en muziek je beweegt, iets wat de huidige wereldkampioenen proberen uit te beelden in hun nieuwe show. En niet zonder succes! Een fantastisch begin op de muziek van Ben Hur, gevolgd door rennen, Pastime With Good Company, St. Louis Blues March, Riverdance en zelfs een dodenmars passeren de revue als de club het publiek meeneemt in een tijdreis door muziekland. Zeker het kijken en lusteren waard.
Na deze zes optredens een korte, maar krachtige finale. Als eersten mochten we op met Some Like the Blues. Het Blijf bij mij heer, het taptoesignaal en het Wilhelmus werden er doorheen gejaagd. De tambour-maitres en de drum major werden naar voren geroepen om een aandenken en dvd met foto's van de streetparade in ontvangst te nemen en de drum major van de Engelse band werd door de voorzitter van de taptoe nog eens extra bedankt voor het mooie zwaaien met zijn "stick", waarna Antonius ook als eerste weer afmocht. Door het eerdere huisvestingsprobleem wist eenieder niet hoe snel hij in de tent moest zijn en er werd dan ook in een recordtijd omgekleed, ingeladen en als eerste (!) vertrokken richting Treebeek, waar, terugkijkend op een lange en vermoeiende dag, om één uur weer werd aangekomen.
|
